Brieven

In de Katse brieven houd ik aan de hand van kleine gebeurtenissen in een klein dorp spiegels voor aan de sociaal democratie. Beleid, vaak met de beste bedoelingen ontwikkeld en uitgevoerd, heeft al te vaak een keerzijde, die door burgers wel maar door beleidsmakers en politici niet erkend worden. Dat heeft niet alleen te maken met de afstand van beleidsmakers tot de burgers, maar ook waarop partijen, en de sociaal democratie in het bijzonder is georganiseerd.

We zien nu, in 2011, dat de ongelijkheid in de samenleving snel toe neemt, dat onrechtvaardigheid groeit en de overheid terug treedt, of faalt op bijna elk denkbaar terrein. In scholen, in ziekenhuizen, in bejaardenhuizen, op straat, in bussen en treinen, worden mensen ziek of wanhopig van bureaucratie en gestold eigen belang. Vanzelfsprekend is het de onderklasse die er kapot aan gaat (werkloosheid, uitdsluiting, drugs, alcohol, overgwicht), en de middenklasse die de ellende draagt.

Grote groepen burgers nemen dat vooral de sociaal democraten en de christen democraten kwalijk. De PvdA is er niet meer voor de arbeider, niet meer voor de schoolmeester. Wie hoort dat niet op verjaardagen, op straat of in de winkel? Sociaal democraten zijn nu directeur, ondernemer of voorzitter van de Raad van Bestuur.

Wie in een leraarkamer goed luistert, slaat de angst om het hart, zoveel woede en teleurstelling over de invoering van systemen, over te veel aan controle en gezag,  over die dikke brij van dure fusies in de zoveelste schaalvergroting. Sociaal democraten zijn vaak verantwoordelijk voor dit soort processen…. terwijl je verwacht dat zij zich inzetten voor bezielend onderwijs door geëngageerde leraren, en een school in het hart van de gemeenschap.

De zorg…in de zorg draait alles om tijd en geld. Bureaucratisering maakt patienten en het medisch en verplegend personeel tot zetstukken in het monopoly-spel van anonieme, onzichtbare zorgverzekeraars… Straks, vertellen de mensen die het weten, worden mensen met MBO achtergrond ontslagen omdat die zorgverzekeraars nu eenmaal meer betalen voor werknemers op HBO niveau.

Waar je ook luistert, overal hoor je de zelfde klacht: “maak van mensen geen papier en  geef mensen hun zelfstandigheid en waardigheid terug. Herover de macht op het gestold eigen belang.”

Tegen deze achtergrond ontwikkelt zich de economie over alle landsgrenzen heen. Wie eens een middagje op de Westerscheldedijk zit en over het water tuurt, ziet schepen passeren uit alle delen van de wereld. Bij Blokker en Zeeman, in Ikea, bij Brammetje Dump en Le Grand Bazar in Kortgene vind je producten uit China, India of uit de Filipijnen. W verwarmen onze huizen met kernenergie uit Frankrijk en gas uit Rusland.

De sociaal democratie, in welke vorm dan ook, zal haar geschiedenis met een perspectief voor de onder en middenklasse moeten blijven verbinden. Daarom ook het vervolg van deze voettocht; niet langer beperkt tot de Zeeuwse wegen en dijken, maar door het hele land, en zelfs daarbuiten. We moeten de tegenstellingen herkennen, de verhalen horen, de dromen noteren en verwoorden.

Zie hier de Katse Brieven en andere teksten, snel geschreven en ongepolijst, als bron en aanleiding onder deze voettocht….

Kats, 27 januari 2011,

Jan Schuurman Hess.

  1. De inleidende brief 21 maart 2007
  2. De volkse partij 2 april 2007
  3. De informerende partij 5 april 2007
  4. De lerende partij 30 april/ 1 mei 2007
  5. De internationale partij 29 mei/ 6 juni 2007
  6. Stellingen Kats Beraad nr. 1 27 juni 2007
  7. De Europese partij 29 juni/ 8 juli 2007
  8. De opiniërende partij 8 augustus 2007
  9. De solidaire partij 16 september 2007
  10. Stellingen Tweede serie 14 oktober 2007
  11. De luisterende partij 20 november 2007
 

Comments are closed.